Non-fictie

Recensie: Proudly Imperfect – Sabina van Roest

Steeds meer mensen krijgen te maken met een burn-out (inclusief ikzelf), de drang om te presteren is hoog en ondertussen maken we onszelf gek door te veel op social media te kijken naar mensen met een ogenschijnlijk perfect leven. Dat kan ook anders, want altijd willen presteren en het beste van het beste van jezelf vragen, breekt je een keer op. In Proudly Imperfect van Sabina van Roest lees je meer over deze actuele onderwerpen en lees je ook Sabina’s persoonlijke verhaal. In deze blogpost vertel ik je wat ik vond van het boek en welke lessen ik er zelf uithaalde.

door Paula

Deze blogpost is onderdeel van een blogtour. Bij Claudia van How About A Book, Daniëlle van Buiten Het Boekje, Lotte van Lotte Livre, Monisha van Books and Dreams, Sarina van Live the Book Life komt het boek deze week ook voorbij. Bij Lotte kun je een exemplaar winnen, dus hou Instagram zeker in de gaten.

Hier gaat Proudly Imperfect over

In een wereld waarin we continu getriggerd worden perfect te zijn en keer op keer te presteren, is het een uitdaging om jezelf te kunnen, maar vooral te durven zijn. Veel vrouwen gaan daarom soms heel ver in het streven naar het ‘Miss Perfect’-ideaalbeeld en onderdrukken wie ze echt zijn. Sabina van Roest leefde jarenlang met een masker op, gebaseerd op de ‘eisen’ van de buitenwereld in plaats vanuit haar ware zelf. Wat in eerste instantie een worsteling was en tot een bijna-burn-out en een auto-immuunziekte leidde, bleek later een mooi geschenk; een leven vol imperfecties, maar met meer zelfvertrouwen, zelfliefde en eigenwaarde. In dit boek vertelt ze over haar eigen worstelingen met Miss Perfect, legt ze veel uit over perfectionisme en stress & laat ze ook anderen aan het woord over deze onderwerpen.

Wat ik van het boek vond

Het boek is opgedeeld in drie delen: Mind(set), Body(love) en Soul(food). Van alle drie de delen sprak de eerste mij het meest aan. In dit hoofdstuk legt Sabina veel uit over perfectionisme en kom je er onder ander achter welke soort Miss Perfect jezelf bent. Ik krijg altijd een beetje de rillingen van dit soort Engelse termen (als ik woorden in een prullenbak kon gooien zouden het girlboss en business babe zijn), maar het woord ‘Miss Perfect’ kon ik nog nét aan. In ieder geval, ik bleek de prestatiegerichte Miss Perfect te zijn. Iemand die overal controle over wil houden en nooit wil falen, want dat is het einde van de wereld, en de lat voor zichzelf veel te hoog legt. Bijna alle punten waren voor mij enorm herkenbaar. Zo’n persoon was ik serieus voordat ik een burn-out kreeg. Dat wist ik inmiddels al, maar Proudly Imperfect drukte me toch even met de neus op de feiten.

‘Als perfectionisme onbewust is, kun je de balans verliezen (…). Deze belemmerende vorm noem ik Miss Perfect’

– Sabina van Roest

Dat eerste deel van het boek lag me dus wel. De tests tussendoor over welk stresstype je bent en welke soort Miss Perfect je bent, vond ik zo’n leuke afwisseling. Een beetje zoals vroeger toen ik testjes invulde in de Hitkrant of Cosmogirl. Het tweede deel over je lichaam en bodyshaming lag mij persoonlijk minder, maar is uiteraard wel belangrijk. Sabina wordt hier ook erg persoonlijk en dat is mooi om te lezen. Het gaat bijvoorbeeld over dat ze vroeger is gepest en geen goed zelfbeeld had.

Het derde deel gaat over emoties, dieptepunten en geluk. Ik had veel van dit deel verwacht, maar het viel me nogal tegen. Veel dingen vond ik te kort door de bocht, bijvoorbeeld het stuk over je eigen houding tijdens een vervelende situatie. Aan dingen als rouw werd voorbijgegaan. Dat vond ik een gemiste kans. Ik miste in dit hoofdstuk ook wat wetenschappelijke onderbouwing. Welke positieve dingen helpen er nu daadwerkelijk? Dat had ik meer willen lezen in plaats van dat het goed is om af en toe helemaal niets te doen. De interviews op het einde van het boek vond ik dan wel weer tof. Een prima afsluiting en vooral fijn en inspirerend om verhalen van andere vrouwen te lezen over perfectionisme.

proudly imperfect sabina van roest recensie boek

Deze dingen leerde ik zelf uit Proudly Imperfect

  1. Ik ben zowel een crashtype als een hooggevoelig type als het om stress gaat. Voordat ik instortte met mijn burn-out en thuis kwam te zitten, ging het helemaal niet goed met me. Ik ging altijd maar door. Was ik net klaar met afstuderen (mega heftige tijd) en had ik mijn diploma voor journalistiek gehaald? Daarna ging ik door voor een premaster op de universiteit. Ik ging gewoon continu door op hetzelfde hoge niveau en vond dat ik meteen alles perfect moest doen op de uni, terwijl dat helemaal niet haalbaar is. De signalen van mijn lijf zag ik ook niet echt, zelfs niet toen ik last kreeg van hyperventilatie/paniekaanvallen. Tot ik dus opeens crashte, zie hier: het crashtype. Ook ben ik deels het hooggevoelige type, omdat ik snel overprikkeld ben en emotioneel kan reageren. Stress zorgt dan voor felle reacties.
  2. Wat ik ook leerde uit het boek, is dat het slim is om je eigen waarden op papier te zetten. Toen ik net was terugverhuisd naar mijn ouders vanwege de burn-out, wist ik écht niet meer precies wie ik was en wat ik wilde. Nog steeds twijfel ik daar wel eens over. Als je ook wel eens een moment heb waarop je het even niet meer weet, is dit een goede tip. Ik ga het zeker uitvoeren. 🙂 Ook handig: een visionboard maken.
  3. Ik leerde eigenlijk ook dat ik inmiddels best ver ben gekomen. Ik wil in de toekomst mijn eigen grenzen bewaken en nooit meer zo ver gaan als voor mijn burn-out. Ondanks dat de burn-out echt vreselijk was (en soms nog is), heb ik er veel van geleerd. Dat is erg waardevol. In veel punten in het boek herkende ik mijn oude zelf, wat confronterend is maar ook mooi. Inmiddels weet ik beter en heb ik heel wat stappen gezet. Daar mag ik trots op zijn (ook al blijf ik het lastig vinden om trots op mezelf te zijn, schouderklopjes zijn hier écht wel op zijn plaats).

Mijn eindoordeel over het boek

Ik ben niet mega enthousiast over het boek, maar geef Proudly Imperfect 3 sterren. Hier en daar wat kort door de bocht, over het algemeen wel prettig om te lezen. Een fijn boek om doorheen te bladeren als je het zelf even niet meer weet, vol praktische tips die je direct kunt toepassen – denk aan ademhalingsoefeningen en schema’s over je gedachten.

1 thought on “Recensie: Proudly Imperfect – Sabina van Roest”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *