Het is halverwege het jaar en opeens besefte ik ‘oh ja, ik heb ook nog een leeslijstje’. Ik wilde namelijk 20 boeken uit eigen kast lezen in 2020. Hoe dat tot nu toe is gegaan en of ik überhaupt een boek van mijn lijstje heb gelezen (spoiler: ja), dat lees je in deze blogpost.
Deze 20 boeken staan er op mijn lijstje
1. De wezens – Matt Haig
2. De appeltaart van hoop – Sarah Moore Fitzgerald
3. Op mijn schouders – Jennifer Niven
4. Ver van de boom – Robin Benway
5. Liefde kan mislukken – Matthew Quick
6. De negen kamers – Peter Paul Rauwerda
7. Op zoek naar – Ava Dellaira
8. Elke dag maandag – Jessica Brody
9. Vrees me – Tahereh Mafi
10. De onverklaarbare logica van mijn leven – Benjamin Alire Sáenz
11. Alles wat er was – Hanna Bervoets
12. Alle dingen zijn schitterend – Alex Boogers
13. Gesprekken met vrienden – Sally Rooney
14. Calamiteitenleer voor gevorderden – Marisha Pessl
15. PAAZ – Myrthe van der Meer
16. Ik ben Eleanor Oliphant – Gail Honeyman
17. De eenzaamheid van de priemgetallen – Paolo Giordano
18. Het smelt – Lize Spit
19. Wat jij niet ziet – Sarah Pinborough
20. Piper Perish – Kayla Cagan
Van de 20 boeken las ik er 3 tot nu toe
Ik hoopte dat ik al 10 boeken gelezen had, zodat ik mooi ‘op schema’ zou liggen qua boekenlijstje. Dat viel een beetje tegen, haha, maar ik las er toch WEL DRIE. [insert applaus voor mezelf]
Het smelt
Als eerste las ik volgens mij Het smelt van Lize Spit. Een boek waar iedereen lyrisch over is en waar ik ook wel benieuwd naar was. En hoewel het inderdaad bijzonder mooi geschreven is, is het verhaal wel enorm heftig. Als ik eraan terugdenk krijg ik er nog rillingen van. Ik zou het denk ik ook niet per se aanraden om te lezen, want holy shit, dit boek is een soort rare achtbaan. Een achtbaan waar je instapt en die rustig is in het begin, maar daarna heel schuine bochtjes gaat maken en nare afdalingen waar je niet per se op zit te wachten.
‘Hoewel ik door corona even totaal geen behoefte had aan dystopische verhalen, aangezien de échte wereld op instorten leek te staan, hoop ik het in de herfst weer op te pakken’
Vrees me
Door naar leukere boeken, namelijk Vrees me van Tahereh Mafi. Deze dystopische YA gaat over een meisje met bepaalde krachten. Typisch YA allemaal, maar het boek blinkt wel uit tussen de andere YA-series door de waanzinnig goede en wat poëtische schrijfstijl van Mafi (Een bijna eindeloze afstand van haar vond ik prachtig). Ik had niet verwacht dat ik dit boek zo leuk zou vinden en meteen door wilde naar het volgende deel. Hoewel ik door corona even totaal geen behoefte had aan dystopische verhalen, aangezien de échte wereld op instorten leek te staan, hoop ik het in de herfst weer op te pakken.
Gesprekken met vrienden
Over fijne boeken gesproken, ook Gesprekken met vrienden van Sally Rooney vond ik heerlijk om te lezen. Het plot is niet eens zo boeiend, maar de karakters en de schrijfstijl zijn zo fijn dat ik in dit boek wilde wonen. Ik wil snel aan Normale mensen beginnen, want ik snap opeens de hele hype om Rooney wel. Kortom: aanrader!
‘Een beetje mildheid naar jezelf toe met je leesdoelen is wel een vereiste’
Verder met mijn leeslijstje
Goed, ik las dus 3 boeken van de 20. Eigenlijk kwam dat – naast recensie-exemplaren lezen voor mijn blog en de bieb plunderen – vooral omdat ik de lijst was vergeten. De komende tijd pak ik de lijst er dus weer bij en kijk ik waar ik zin in heb. Hoewel sommige dikke boeken me wat afschrikken, ik kijk met een schuin oog naar Liefde kan mislukken of Calamiteitenleer voor gevorderden, ga ik ook die een kans geven. Bovendien ben ik niet zo streng voor mezelf met het halen van de lijst. Ik bedoel, als een boek toch niet mijn ding is? Dan leg ik het gewoon aan de kant. Een beetje mildheid naar jezelf toe met je leesdoelen is wel een vereiste. Het is tenslotte een eigen doel, geen schoolopdracht. 😉 Anyway, ik schrijf hierover weer een update in de herfst. Hopelijk staat de teller dan wat hoger.
Hoe gaat het met jouw leesdoelen (als je die hebt)?