
Browsing

Ik las de dichtbundel Dankbaar lichaam van Thomas Möhlmann. Een caleidoscopische vertelling over een tragisch liefdesverhaal in een hechte gemeenschap. Dit vond ik ervan.

De afgelopen tijd las ik twee dichtbundels, de derde dichtbundel van Rupi Kaur genaamd Thuis in mezelf (Engelse titel: Home Body) en de debuutbundel Zuurstof van Adriana Ivanova alias Hartkamers. Dit vond ik van deze twee.

De laatste tijd lees ik weer vaker poëzie, zo las ik al gedichten van Tim den Besten, Tim Hofman en Akwasi. Vandaag vertel ik je over een andere dichtbundel die ik las, namelijk Woorden van Lotte van Lotte van der Zwet.

Nachtvlinder van Teske de Schepper is geen standaard boek over het leven van een YouTuber. Het is kwetsbaarder dan ooit, heel erg open en bovendien vertelt Teske haar verhaal – van mentale gezondheid tot verliefd zijn – deels in poëzie. Dit vond ik ervan.

Roxanne Wellens debuteerde eerder met Te waar om mooi te zijn. Nu is er een dichtbundel van haar over (zelf)liefde, gameverslaving en liefdesverdriet. Dit vond ik van De dingen die ik nooit kon zeggen. Geen kopie van Rupi Kaur Ik las ergens dat Wellens ook wel eens ‘de Vlaamse Rupi Kaur’ wordt genoemd. Haar dichtbundel…

Ik noemde Het zout uit je ogen al even in mijn blogpost met cadeautips voor kerst, vandaag ga ik dieper in op dit boek van Miriam Bruijstens. Dit vond ik namelijk van haar bundel, die vol staat met gedichten en korte verhalen over de liefde.

Vandaag eindigt de Poëzieweek 2019, maar niet zonder dat we het Poëzieweekgeschenk Vrij – Wij? hebben besproken. Dit jaar is het thema vrijheid en schreef de Vlaamse Tom Lanoye gedichten die daarmee te maken hebben. De moeite waard om te lezen? Dat vertel ik je vandaag.

De Poëzieweek is in volle gang. Eerder deelde ik al een paar van mijn favoriete gedichten, vandaag vertel ik je meer over het boek Woorden Temmen – 24 uur in het licht van Kila & Babsie. In dit boek krijg je uitleg over poëzie waardoor je gedichten beter gaat begrijpen en kun je ook zelf…

Het is Poëzieweek. Als je me een paar jaar geleden had verteld dat ik af en toe een dichtbundel zou lezen, had ik je waarschijnlijk uitgelachen. Ik vond gedichten soms mooi, maar ik begreep er niet zoveel van. Al die metaforen! Hoezo zou jij zinnen gaan afbreken? Waar gáát dit gedicht in hemelsnaam over? Vandaag…

Na Melk En Honing is er nu een tweede bundel van Rupi Kaur vertaald naar het Nederlands, genaamd De Zon En Haar Bloemen. Dit vond ik ervan.